Wojciech Bernard Papież
Biografia
Wojciech Bernard Papież, urodzony 6 kwietnia 1935 w Mosinie, to jeden z najbardziej znanych polskich boxerów lat 50. XX wieku. Urodzony jako siódme z ośmiorga dzieci w rodzinie kolejarskiej, jego wczesne lata zostały zaborane wojnie. W 1943 roku cała rodzina została aresztowana z powodu aktywności oporu; jego matka i najstarsza siostra zginęły w obozie zagłady w Auschwitz-Birkenau. Osiemletni Wojtek razem ze starszym bratem Jerzygiem został osadzony w niemieckim obozie dla polskich dzieci w Łodzi.
Po wojnie ukończył Technikum Budowlane w Poznaniu, a w 1951 roku rozpoczął regularne treningi bokserskie w klubie „Gwardia” w Poznańcu. W miarę rozwijania się kariery, zmieniał kolejno kluby - „Unia” Mosin, „AZS” Poznań i „Warta” Poznań. Po uzyskaniu matury studiował na Politechnice Poznańskiej, gdzie w 1959 ukończył studia z wynikiem bardzo dobrym, zdobywając tytuł magistra inżyniera.
Jego bokserska kariera osiągnęła szczytu w 1955 roku, gdy został Akademickim Mistrzem Polski w wadze lekkiej. Wszystkich rywali pokonał w pierwszej próbie. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Szczecina i wystąpił w I-ligowej Pogoni, gdzą startował aż do końca kariery w latach 1959-1963. Największym sukcesem było zdobycie tytułu mistrza Polski w wadze lekkopółśredniej w 1959 roku.
Poza ringiem pełnił ważne funkcje w pracy zawodowej - jako dyrektor ds. technicznych w Stoczni Rzecznej „Odra”, a później jako doradca ds. technicznych w stoczni na Kubie w Haitong. Był wieloletnim członkiem kadry narodowej i kadry olimpijskiej Polski. Zmarł 6 sierpnia 1999 roku w Szczecinie i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Szczecinie-Dąbiu.